На вялікі жаль,
Жыццё - не кіназдымка:
Дубляў тут няма...

Аўтаэкзарцызм:
Спрабую выгнаць беса
З самога сябе...

Ліпеньскі вечар.
Спявае каля вуха
Мне штосьці камар.

Ззяе ў небе зорка Мілавіца,
Лашчаць сэрца ранішнія сны,
І, пакуль не скончацца яны,
Ззяе ў небе зорка Мілавіца.
Нам надзей і мараў не пазбыцца,
Шчасцю мы не ведаем цаны.
Ззяе ў небе зорка Мілавіца,
Лашчаць сэрца ранішнія сны.

За вакном - зіма.
У люстэрку - таксама:
Стаў зусім сівы.

У пошуках шляхоў няновых,
Ствараючы сабе свой Рай,
Я спалучаў са словам слова,
Ствараў сваёй надзеі край.

Але не дамагчыся мэты!
Не атрымала мара плоць.
Недастаткова сіл паэту
Адмераў у свой час Гасподзь!

У студзені пад снегам дрэмлюць ружы.
Квітнець для іх - зіма не лепшы час.
Якую рыфму падбяру для вас?
Вядома, гэта будзе рыфма "сцюжы"!

У слоўніку шмат бачу розных слоў -
Там часта рыфму добрую шукаю.
Чытач, Вам падабаецца якая?
З чым зарыфмую я назоўнік "кроў"?

На мове не бацькоў, але сяброў
Пішу - быць можа хтосьці прачытае...
А снег на скронях у мяне не тае,
І з кожным годам халаднее кроў.

Радок падобны часта баразне.
Што прарасце? Не ведаю яшчэ я.
Ці менавіта тое, што пасею?
Ці штосьці Бог пасее за мяне?

Канец заняткаў.
Пазяхнула студэнтка
На задняй парце.

Крок да свабоды.
Юны самазабойца
Выйшаў на карніз.