На мове не бацькоў, але сяброў
Пішу - быць можа хтосьці прачытае...
А снег на скронях у мяне не тае,
І з кожным годам халаднее кроў.

Радок падобны часта баразне.
Што прарасце? Не ведаю яшчэ я.
Ці менавіта тое, што пасею?
Ці штосьці Бог пасее за мяне?